Suïcide onder hoogbegaafden
Suïcide vanuit spiritueel perspectief
Suïcide is een beladen onderwerp. Dat komt omdat er 2 conflicterende perspectieven loodrecht tegenover elkaar staan. De reguliere hulpverlening is er volledig van overtuigt dat je als mens kostte wat kost in leven moet worden gehouden. Net als binnen de medische wereld is er het streven om het leven zo lang mogelijk te laten duren.
Daarbij gaat men er vanuit dat het leven eindig is en leven het enige zinvolle is in ons bestaan. Maar is dat zo? Tegelijkertijd gelooft het overgrote deel van de wereldbevolking dat men na de dood naar iets gaat wat ‘hemel’ heet en waar je in liefde wordt ontvangen. Omdat we dat laatste toch niet helemaal zeker weten wordt ons geleerd dat leven te verkiezen is boven doodgaan. De angst om dood te gaan is een restverschijnsel van strenge vormen van religie en dogma’s. God is de enige die mag beslissen over leven en dood en als je niet lief geweest bent dan wachten je na de dood dingen die erger zijn dan leven.
Wanneer je echter in contact staat met je ware zelf dan is die twijfel er niet en weet je dat er nog veel meer is dan leven op aarde als mens. Dat wat de religie god noemt ben jij zelf. Jij beslist over jouw leven en dus ook over jouw dood. Als je in contact staat met wie je werkelijk op zielsniveau bent, dan weet je dat datgene wat na je leven komt erg afhankelijk is van hoe je geleefd hebt en wat jouw, diepgewortelde, overtuigingen zijn over wat er na het leven komt. Wat er na het leven komt, creëer je immers zelf.
Je weet dan dat je als ziel nooit werkelijk sterft, je was er al en je zult er altijd zijn.
Wij zijn spirituele wezens met een menselijke ervaring. De menselijke ervaring is een middel om de ziel die je bent te laten ervaren, leren, en groeien. De duur van het leven is daarin niet belangrijk, in een heel kort leven kan toch heel veel geleerd worden. In een heel lang leven zullen slechts babystapjes gezet zijn wanneer je niet open hebt gestaan voor de lessen in je leven.
Van belang is vooral wat je je voorgenomen had om hier op aarde te leren. Je bent hier naar toe gekomen alsof je naar kostschool gaat. Verschil is alleen dat je in de vakantie niet naar huis kunt. Je had een grote boekentas bij je met boeken over de verschillende onderdelen van je leven, je kindertijd, je volwassen leven, je privé-leven, je werkzame leven, alles komt voorbij. Net als in een schoolboek zijn er makkelijke en moeilijke hoofdstukken. Was je net toe aan een wat makkelijker leven dan zijn er misschien wel wat hobbels en bobbels maar is het allemaal wel te doen. Is het een leven vol zware, moeilijke onderwerpen dan is je leven waarschijnlijk niet makkelijk.
Als hoogbegaafde is de kans groot dat je best wel moeilijke, zware en ingewikkelde onderwerpen tegenkomt. Geen verrassing als je je realiseert dat wij in het werkelijke leven over het algemeen ook de moeilijker boeken lezen en geïnteresseerd zijn in vaak ingewikkelde dingen. Er lijkt dus echt wel een parallel te zijn. Dat komt doordat jouw ziel al verder ontwikkeld is.
Hoever hij ontwikkeld is, is per persoon verschillend maar de kans is erg groot dat je eigenlijk al wel wat verder bent dan de mogelijkheden hier op aarde kunnen bieden. Dat je een stap terug hebt gedaan, of misschien best wel een aantal stappen terug, omdat er toch nog iets was wat je wilde uitzoeken of omdat je mee wilde komen helpen met de veranderingen die op dit moment op aarde aan de gang zijn.
Dat je eigenlijk al een stap verder was in je ontwikkeling is best wel logisch. Hoe kan het anders dat je aan het buitenste randje van wat er mogelijk is op deze aarde functioneert? Dat je veel van het gedrag en de patronen kan doorzien en gaven hebt die voor de gemiddelde aardebewoner niet te volgen zijn? Dat je diep van binnen weet dat de wereld veel groter is dan dit kleine bolletje dat wij aarde noemen.
Onlangs is daar nog een aspect aan toegevoegd tijdens een trans-channeling die ik samen met een vriendin uitvoerde. We spraken met een cluster van zielen die zich The Counsel of Time noemt, zij houden zich bezig met de tijdlijnen hier op aarde.
Zij vertelden ons dat er zoiets is als een ‘hoogbegaafd lichaam’. Een lichaam dat in staat is meer prikkels op te vangen en te verwerken. Wij hadden als mensen zelf al ontdekt dat er zoiets bestaat als hoogsensitiviteit, en ik had dat in het verleden al gekoppeld aan hoogbegaafdheid, maar nu werd bevestigd dat er echt zoiets bestaat als een hoogbegaafd lichaam. Dat hoogbegaafdheid erfelijk is wordt daarmee logisch en verklaarbaar. Niet in de zin dat hoogbegaafdheid voortkomt uit het lichaam maar wel dat een hoogbegaafde ziel zal kiezen voor een hoogbegaafd lichaam. En dat hoogbegaafde lichaam is natuurlijk wel opgebouwd uit erfelijk materiaal. Dat er dus een ‘lijn’ van hoogbegaafden in één familie terug te vinden is, is dan ineens niet meer vreemd.
The Counsel of Time, die zich bezig houdt met het creëren van onze tijdlijnen, legde uit dat er hoogbegaafden zijn die voor een minder begaafd lichaam kunnen kiezen wanneer hun lessen daarom vragen, maar dat de meeste hoogbegaafden kiezen voor zo’n hoogbegaafd lichaam omdat dat meer uitdagingen biedt. Op mijn vraag of dat er ook toe kan leiden dat er een verhoogd percentage suïcide te vinden is onder hoogbegaafden omdat ze een lichaam met teveel prikkels hebben gekozen, werd daarop bevestigend geantwoord.
Het kan dus zo zijn dat jij, als ziel, een lichaam hebt gekozen dat meer prikkels aankan dan jij kan verwerken. Je raakt in de problemen, weet niet meer hoe je daar uit kan komen, kunt niet de juiste hulp vinden, en besluit dat de enige oplossing is om het leven te beëindigen. Of je de prikkels werkelijk niet aankunt of dat je alleen het gevoel hebt dat je ze niet aankan is precies waar het om draait.
Is de overweldigende hoeveelheid prikkels die je niet lijkt te kunnen verwerken misschien onderdeel van je lessen?
Daar kun je alleen achter komen als je de problematiek in je leven het hoofd gaat bieden. Als je het leven dat je leidt onder de loep gaat nemen en gaat veranderen.
Dat is niet makkelijk, zeker niet, maar je hebt niets voor niets zoveel gaven in huis om daaraan te werken.
Doe je dat niet, en kies je er voor eruit te stappen, wat natuurlijk mag vanuit spiritueel oogpunt gezien, dan is de kans groot dat je straks weer ‘boven’ bij je hogere zelf en gidsen aan tafel aanschuift en jezelf voor de kop slaat omdat je tijdens je leven niet gezien hebt wat de bedoeling was. De kans is groot dat je besluit terug te gaan en de uitdaging opnieuw aangaat in de hoop er deze keer wel door te komen. Dus waarom zou je die moeite doen en niet gelijk proberen het op te lossen?
Ga op zoek naar de kern van de dingen waar je in dit leven tegenaan loopt, met of zonder hulp, en ga daar verandering in brengen. Kleine veranderingen kunnen grote gevolgen hebben, er kan een sneeuwbaleffect ontstaan. En misschien pakt het wel heel goed uit?!
Dat is waarom de reguliere hulpverlening zegt ‘zie je wel’ als ze een suïcidaal iemand gedwongen hebben tot behandeling en deze na afloopt zegt dat hij nog blij is dat hij leeft. Het leven dat hij leed is door de gedwongen behandeling veranderd, en over het algemeen best ten goede.
Wil jij ook met jezelf aan de slag? Dat kan je als je dat echt wil ook zelf, maar als je een steuntje in je rug zoekt zorg dan minimaal dat jouw hulpverlener zelf ook hoogbegaafd is, op jouw level of hoger zit, dan is de kans op succes het grootst.