Depressie en burn-out III
Vanuit aards perspectief wordt een burn-out of depressie gezien als een ziekte. Er worden ook lichamelijke oorzaken aangewezen maar in de meeste gevallen is het de vraag wat er eerst is, de lichamelijke oorzaak, of ontstaan de fysieke aspecten in de loop van de tijd? Omdat ik op geen enkele wijze bevoegd ben om de fysieke oorzaken te bespreken of te beoordelen, ga ik daar hier niet verder op in. Bespreek deze met je huisarts of behandelaar. Ik wil ook nergens de suggestie wekken dan je aanpassingen zou moeten doen aan eventuele medicijnen, ook daartoe ben ik op geen enkele wijze bevoegd. Wat ik hier wil bespreken is de spirituele kijk en achtergrond van een depressie of burn-out en wat je er vanuit dat oogpunt aan zou kunnen doen of hoe je er naar zou kunnen kijken.
De basis van het principe heb ik niet van mezelf, deze heb ik uitgewerkt naar aanleiding van de uitleg die de entiteit Abraham, gechanneld door Esther Hicks, eraan gaf. Ik hoorde deze in een periode waarin het niet zo goed ging met mijzelf en bracht mij veel helderheid. Het gaf een beeld waaraan ik zelf iets kon doen.
Zoals ik in Depressie I al uitlegde ontstaat een burn-out of depressie omdat je gedurende (vaak hele lange) tijd over je grenzen heengaat, omdat je dingen doet die je eigenlijk niet wilt doen. Omdat er dingen van je gevraagd worden die niet goed voelen. En jammer genoeg laat je dat op dat moment gebeuren, bewust of onbewust. Je kunt dat lange tijd doen, door dingen weg te rationaliseren en van tafel te vegen, maar ergens gaat het zo aan je vreten dat je het niet meer vol kunt houden. Je krijgt in die tussentijd signalen van andere delen van jezelf, je intuïtie, je hogere zelf, je gidsen, hoe je het ook wilt noemen. Je wordt wel gewaarschuwd maar je merkt ze niet of nauwelijks op of kiest er steeds weer voor om ze te negeren.
Hoewel dat niet leuk is om te horen zeg ik toch dat je er zelf voor kiest, want als we heel erg eerlijk zijn dan is dat wel wat er gebeurt. Je maakt zelf een keuze. Niet altijd een heel bewuste keuze maar toch. Jij besluit zelf om niet te protesteren, je mond dicht te houden, je baas niet tegen te spreken, in die baan te blijven zitten waar je geen voldoening (meer) uit haalt, niet uit de relatie te stappen waarin het al een poos niet meer goed gaat enzovoort. Dit doe je vrijwel altijd uit angst. Uiteraard zijn er ook andere redenen te bedenken, zoals bij een partner blijven omdat je voor hem wilt zorgen, maar dan is dat een bewuste keuze en zal dat niet zozeer de reden zijn van de depressie maar een bijkomende andere reden die wel angst oplevert.
Spiritueel gezien is een depressie eigenlijk een heel goed teken. Het houdt in dat je voor een grote doorbraak staat. Een grote doorbraak in inzicht in jezelf, een stap in je ontwikkeling in je groei. In lang vervlogen tijden werd het als een initiatie gezien en werd je met zorg omringd omdat men wist dat je een grote verschuiving ging doormaken. Voor hoogbegaafden zijn deze verschuivingen, door hun vermogens en gevoeligheden, nog intenser en diepgaander. Mits je begrijpt wat er gebeurt….
Ik vergelijk het altijd een beetje met een peuter die leert lopen, het weet dat het iets moet doen (= veranderen), je ziet een aantal dappere pogingen waarbij het weer valt en ineens snapt het wat er moet gebeuren en begint te lopen. Het ene kindje heeft uiteraard wat meer pogingen nodig dan de ander, net zoals sommige mensen meerdere depressies nodig hebben om te begrijpen wat er moet gebeuren.
Heden ten dage wordt het als een lastige bijkomstigheid gezien, als een ziekte, als zwakte, als iets wat je niet wilt hebben. De meeste doktoren en hulpverleners zullen je aanraden om prettige dingen te gaan doen, je gedachten verzetten, jezelf afleiden. Dat is in basis geen slecht advies, ware het niet dat daarmee de oorzaak niet wordt weggenomen en herhaling op de loer ligt. Om echt van een depressie af te komen moet je niet alleen ontstressen, je moet van je angsten af zien te komen, leren voor jezelf op te komen, grenzen te stellen en je prioriteiten opnieuw bezien. En dat is hoe je het ook went of keert, hard werken. Naar jezelf durven kijken, emoties voelen, dingen rechtzetten en corrigeren. Wanneer je dat werkelijk aandurft is de omslag nabij.

Angst is over het algemeen een slechte raadgever. Aangezien een depressie of burn-out voor het grootste gedeelte uit angst bestaat is het erg belangrijk om na te gaan welke oorzaken de angst heeft. Dit zul je zelf moeten doen. Iemand kan je er bij helpen, je hand vasthouden en vragen stellen om je richting te geven maar uiteindelijk ben jij degene die het allemaal beleeft, jij bent de enige die de werkelijke antwoorden kan en moet geven. In angst zit, niet negatief bedoeld, een vorm van slachtofferschap, je bent bang om ergens het slachtoffer van te worden. Slachtoffer worden betekent lijden en dat is waar we allemaal van nature bang voor zijn. Deze energie van lijden heeft verschillende emoties, gevoelens en overtuigingen in zich. Ook ik ben eerst heel boos geweest als anderen mij wezen op mijn slachtofferschap, op mijn drama, op mijn verantwoordelijkheid daar iets aan te doen. Maar helaas, helaas, drong uiteindelijk tot mij door dat ze gelijk hadden. Als je bang bent ergens slachtoffer van te worden of te zijn, dan ligt de bal bij jou om daar verandering in aan te brengen. Hoe moeilijk dat ook is….

Abraham geeft aan dat er in een depressie of burn-out sprake is van een aantal fasen van herstel. Het doel is om deze fasen goed te leren begrijpen zodat je weet wat er gebeurt en het je niet weer overvalt. Je beweegt je tussen de verschillende fasen en klimt van onder naar boven. De piramide, die de mate van angst laat zien, beeld uit dat er gedurende de groei uit de depressie of burn-out steeds minder sprake is van angst. Deze verschillende fasen zullen in stappen worden uitgelegd op verschillende pagina’s.







