Depressie en Burn-out
Niveau 2: De boosheid
Wanneer je onderin het putje zit dan ligt alles zo’n beetje stil, je levensvreugde stroomt niet meer of erg langzaam. Je draait rond in de cirkeltjes van eruit willen maar ook de angst voor het onbekende, wanneer je er werkelijk uit zou stappen.
Op een gegeven moment, en dat kan voor de één langer duren dan voor de ander, gaat er weer iets stromen, dat zit in je natuur. Het is een heel klein stroompje, net als een beekje dat boven in de berg ontspringt. Eerst is het maar een heel klein stroompje, je gaat iets voelen.
Grote kans dat de eerste emotie die je weer gaat voelen boosheid is. Boosheid op over je situatie, boosheid over de manier waarop je behandeld wordt, boosheid omdat je niet gehoord en gezien wordt. Voor ieder kan de gedachte bij de boosheid anders zijn. Wat voel jij? Wat ervaar jij? Schrijf het eens op voor jezelf. Waar ben je allemaal boos over. Pak een schrift en begin voor jezelf op te schrijven waar je boos over bent. Die informatie is namelijk heel erg belangrijk.
Wat er belangrijk aan die boosheid is, is dat boosheid niet veel meer is dan een signaal. De eerste 15 seconden van je boosheid is eigenlijk de kern waar het om draait, de rest is jouw eigen reactie op die boosheid. Die eerste 15 seconden zijn instinct, de rest is keuze.
Datgene waar je boos over bent laat je iets heel belangrijks zien. Wij zijn in deze wereld heel goed in het onder woorden brengen van wat we niet willen. Daar kunnen we hele lijsten van maken. Doe dat. Maak die lijst. Want als ons gevraagd wordt wat we niet willen dan is dat vaak heel moeilijk. Dan zeggen we dat we dat niet weten. Terwijl dat niet waar is. We weten het heel goed, alleen we kijken er vanuit een ander perspectief naar. Dus ben je boos, kijk dan heel goed naar waar het voor staat, wat wil je niet?
Nu ben je boos en die boosheid wil graag gezien en gehoord worden. Door jou. Die boosheid wil eerst zeker weten dat jij begrepen hebt dat er iets is of dingen zijn waarvan jouw geest, jouw spirit je aangeeft dat het niet goed is.
Je blijft dus boos totdat je je boosheid serieus neemt. Tot je naar jezelf gaat kijken en je je gaat afvragen waar je nou eigenlijk zo boos over bent.
Ook wil die boosheid graag uit je systeem. Het is immers energie, en die energie moet ergens heen. Wanneer je hem inhoud dan sla je die energie op in je systeem. Net zolang tot je er toestemming aan geeft om eruit te komen. Die energie wil er, ook al is het jaren later, alsnog uit. Er is niks mis met even flink schreeuwen en je boosheid een uitlaatklep bieden. Om te voorkomen dat iedereen om je heen in paniek raakt of er onbedoeld bij betrokken raakt kun je het beste even boos zijn op een moment dat anderen daar geen last van hebben. Zorg dat je alleen bent en niemand schade berokkend en gooi een deur dicht, schop tegen een muur, gooi een paar stenen in het water, of zoiets. Ga in de auto zitten op een verlaten parkeerplaats, zet de muziek aan en schreeuw even heel hard tot het wegzakt.
Dat is wat er namelijk gebeurt, als je de boosheid de ruimte geeft dan zakt hij weg. Dan sla je hem niet op en wordt het geen broeinest wat op een gegeven moment ontploft, dan ebt het weg en komt het niet meer terug. Tenminste niet meer dat stukje, er kan uiteraard iets nieuws ontstaan of er kan een nieuw opgeslagen stuk loskomen, maar dat ene stukje is weggeëbd en dat is wat we moeten hebben.
Als je je boosheid serieus aandacht geeft dan zal het minder en minder worden. Doe je dat niet dan is terugzakken naar het niveau van depressie zo gedaan. En dan zeg jij tegen jezelf: zie je wel, niks helpt!
En dat is dus niet zo, je hebt niet doorgezet, dat is het probleem. Want er komt een eind aan. Het kan even duren, maar er komt een moment dat je emmertje leger en leger raakt.
Heb je genoeg boosheid verwerkt en opgeruimd dan word je levensstroom van energie iets sterker en kom je in de volgende fase, die van frustratie.