Gedachtegangen, Blogs en Schrijfsels

Hoogbegaafd? Dat heeft hij van mijn man!

Wanneer in een gesprek met een moeder van een hoogbegaafd kind aan de orde komt dat hoogbegaafdheid erfelijk is, komt er vrijwel altijd de reactie: Oh, maar dat heeft hij van mijn man!

Dames, vlak u zelf niet uit. Dat u ‘maar’ op de Huishoudschool heeft gezeten, op de Mavo of een pretpakketje Havo heeft gedaan, dat zegt helemaal niets. Vroeger gold immers nog veel meer dan nu: ‘doe maar gewoon’ en ‘wat zullen de buren wel niet denken’.

Als de Mavo het dichtst bij was, of het grootste deel van de klas er naar toe ging, dan kreeg je al snel van de hoofdmeester het advies om ook naar de Mavo te gaan. Zeker als je een meisje was en al helemaal als je je tijdens je lagere schooltijd netjes had aangepast zoals zoveel meisjes altijd gedaan hebben. Dat paste in het tijdsbeeld en ouders gingen daar over het algemeen in mee.
Het kwam niet in ons hoofd op dat het ook anders kon, dus protesteren deden we niet.

Over het algemeen zoekt een hoogbegaafde man toch ook een bovengemiddeld intelligente vrouw. Ook al is hij zich misschien niet bewust van zijn hoogbegaafdheid. Natuurlijk ga ik er dan voor het gemak wel even van uit dat je bewust, en uit liefde, voor elkaar gekozen hebt, anders gaat de vlieger natuurlijk lang niet altijd op.
Het is ook logisch dat hij dat doet, en tegenwoordig is dat natuurlijk wederzijds, want anders heb je weinig met elkaar gemeen. Het praat niet lekker als de ander je niet begrijpt, je onderwerpen niet interessant vindt en je ‘uitvindingen’ niet kan waarderen. En communicatie is nou eenmaal de belangrijkste peiler in een werkelijk gelukkig huwelijk. Grote kans dus dat ook jij, als vrouw van een hoogbegaafde man, best wel intelligent bent en misschien zelfs wel hoogbegaafd. Misschien zijn jullie het allebei. Of ben je het wel, maar komt het er niet helemaal of op andere manieren uit.

Het beeld van hoogbegaafdheid schijnt volgens de bevindingen van Linda Silverman, een expert op het gebied van hoogbegaafdheid in Denver, nogal te verschillen tussen mannen en vrouwen. Zo is een man vooral gefocust op wat er gepresteerd is en de vrouw vooral op de emotionele aspecten: ‘Wat voor gevolgen heeft het voor de aansluiting bij de groep’. Toch merk ik ook bij de Nederlandse vrouwen de neiging om zichzelf niet hoogbegaafd te vinden omdat ze niets ‘groots’ gepresteerd hebben.

Door de eeuwen heen hebben vrouwen niet mogen excelleren. Sterker nog, tot aan het einde van de 19e eeuw, begin 20e eeuw, werden vrouwen door gerenommeerde wetenschappers beschouwd als ‘inferieure schepsels’ met een brein dat werd vergeleken met die van een gorilla en niet mocht worden vergeleken met de superieur ontwikkelde talenten en vermogens van mannen (LeBon, 1897, grondlegger sociale psychologie). De letterlijke teksten ga ik hier maar niet herhalen want het is werkelijk om te huilen zo bekrompen als er gedacht werd. Pas sinds het begin van de vorige eeuw zijn wij uit onze schulp gaan kruipen en zijn er steeds meer vrouwen opgestaan die op een ‘vrouwelijke’ manier durven laten zien dat zij talent hebben en intelligent zijn.

Maar ben jij zo’n vrouw die honderd balletjes tegelijk in de lucht houd? Zeer betrokken bij je werk, de school van de kinderen, rijmoeder bij de sportclub, misschien vrijwilligerswerk doet en ook nog een uitgebreid etentje organiseert? Vele problemen getrotseerd hebt en nog steeds overeind staat al kost het soms wel moeite? Ga dan eens kijken bij de kenmerken van hoogbegaafden, dikke kans dat je jezelf te kort doet door gelijk een stap terug te doen en naar je man te wijzen….

Esther-Marieke, ©2006