Onderwijs

Het onderwijs aan hoogbegaafden is op dit moment een hot item. Voor een deel ben ik daar mede ‘schuldig’ aan. Zo’n 10 jaar geleden heb ik heel hard geroepen dat ik een school voor hoogbegaafde kinderen ging oprichten. Het zou een particuliere school worden want er was op dat moment nog geen reguliere school bereid om klassen of afdelingen op te richten. Calculaties hadden mij allang duidelijk gemaakt dat het nooit een haalbare kaart ging worden. We kwamen op kosten van € 13.000,- per kind per jaar. Maar mijn uitspraak werd door de pers zeer serieus genomen en het bezorgde mij veel publiciteit. Ook gingen er onverwachte deuren open, zodat ik binnen de kortste keren bij de directeuren van het ministerie van Onderwijs mijn verhaal te doen. Toen was hun reactie nog een schampere. Als ik mij maar aan alle wettelijke regels hield dan moest ik zelf maar zien of het ging lukken, maar zij vonden het een hopeloze zaak.

Een paar jaar later zat ik er weer want er leek een deur op een kiertje te staan. Met de komst van de Iederwijs scholen was er een beetje ruimte gekomen binnen het regulier onderwijs voor alternatieven. Weer zat ik bij de directeuren, inmiddels andere dames, en besprak opnieuw de mogelijkheden maar dan binnen het reguliere onderwijs. Opnieuw was er niet erg veel enthousiasme, als ik een school kon vinden die zo gek was om dat met mij te organiseren, en we hielden ons aan alle wetten en regels, dan bestonden er mogelijkheden. Maar extra financiering, daar hoefde ik echt niet op te rekenen.

Toen ik een paar maanden later een activiteitendag voor hoogbegaafde kinderen wilde organiseren liep ik het Olympus College in Arnhem binnen om te vragen of dat daar zou mogen. Dat mocht. In het gesprek liet ik ook vallen dat ik op zoek was naar een school die samen met mij een afdeling voor hoogbegaafde kinderen wilde starten. En ook daar had de conrector wel oren naar…

Onze werkgroep kreeg een jaar de tijd om voorbereidingen te treffen. Ik had inmiddels uitgelegd dat ik niet zelf het wiel uit wilde vinden maar contact had met een school in Detroit, Amerika, waar men al 60 jaar ervaring had met onderwijs aan hoogbegaafden, Roeper School. Naar filosofieën van Annemarie Roeper en haar man. Helaas is Annemarie in 2012 overleden maar ik heb nog een aantal keren contact met haar gehad en ze was ontzettend blij dat er een ‘zuster-school’ in Nederland zou komen. In het voorbereidingsjaar zijn de conrector en het afdelingshoofd op Roeper School gaan kijken en een jaar later zijn we er met 12 docenten naar toe gereisd.
Wat ik daar gezien heb heeft grote indruk op mij gemaakt. Het was een totaal andere stijl van onderwijs, een hele andere kijk op het kind en een hechte gemeenschap waarin ouders zeer actief waren. En tot mijn verbazing hoorde ik dat men regelmatig kinderen aan het eind van de dag naar huis moest sturen omdat de school ging sluiten. Op de volgende pagina’s wil ik dit graag delen in de hoop dat meer scholen initiatieven nemen in dezelfde richting.

De Roeper afdeling op het Olympus College, genaamd OPUS, was de eerste afdeling voor hoogbegaafde kinderen op een middelbare school in Nederland en heeft inmiddels bijna 200 leerlingen.